W latach 30. SIG chciał zastąpić SIG-Bergmanna własnym peemem – i poniósł sromotną klęskę. W ciągu 11 lat powstało 1228 egzemplarzy pięciu modeli trzech generacji w dwóch odmianach – a największy nabywca kupił ich ledwo 282 egzemplarze, na sam koniec, prowadząc wojnę z Sowietami. I po jednorazowym zakupie nie chciał słyszeć o następnych…

Na przełomie lat 20. i 30. firma Schweizerische Industrie-Gesellshaft (SIG) z Neuhausen próbowała zbudować alternatywną – własną – linię pistoletów maszynowych, by zastąpić nimi serię modeli SIG-Bergmann (naśladujących MP 18,I i przez wielu autorów nazywaną „Modelem 1920”, ale w rzeczywistości brak dowodów na to, by kiedykolwiek było to oficjalne oznaczenie). Problemem była słaba sprzedaż i konieczność płacenia Theodorowi Bergmannowi tantiem patentowych (w sytuacji, gdy jego rzeczywistego wynalazcę, Hugo Schmeissera, Bergmann zostawił w powojennych Niemczech na lodzie, przenosząc się do Szwajcarii), które zjadały większość tego, co pozostawało z ceny po odliczeniu kosztów produkcji. SIG był zdania, że za słabą sprzedaż odpowiada „prymitywna” konstrukcja broni i postanowił ją zastąpić czymś bardziej godnym. Rezultatem był zaprojektowany przez Gottharda Enda i Jakoba Gaetzi prototyp SIG Maschinenkarabiner Versuchmodell A (M.K.A) 1929 (opis na broni) lub 1930 (w książce Bewaffnung und Ausrüstung der Schweizer Armee seit 1817 Automatwaffen I (Band 13) Chrisitana Reinharta i Michaela am Rhyna, 1972).

SIG MKA
MKA zawierał już wszystkie składniki późniejszych słynnych peemów i karabinków samopowtarzalnych serii MKO/MKS: karabinowe łoże, komorę zamkową z nakręcanym tylcem i osadzoną na stałe (w przeciwieństwie do łamanej z SIG-Bergmannów), z przyrządami celowniczymi wzorowanymi na karabinkach Schmidt-Rubin, składane gniazdo magazynka i lufę bez osłony. Miał jednak nadal zamek swobodny, a brak doświadczenia konstruktorów odpowiadał za dwie kolejne cechy broni: bardzo krótką lufę i bardzo długą komorę zamkową. Obie wynikały z konstrukcji składanego magazynka w połączeniu z wymaganiami armii, aby mieścił on 40 nabojów