Ameryka uchodzi w naszym kraju za oazę wolności w sprawie broni. Amerykanie by się mocno zdziwili, zwłaszcza ci z „postępowych” stanów jak Nowy Jork, Kalifornia czy Massachusetts. Ta wolność jest tam bowiem ograniczona do tego stopnia, że nieszczęśni tamtejsi posiadacze broni muszą uciekać się stosowania wynalazków naprawdę desperackich. David Maga założył w Castaic w Kalifornii firmę CompMag, by spróbować pogodzić ogień z wodą: możliwość korzystania z broni z rozmyślnie niewykonalnymi „rozsądnymi

„Tecnine” i „Macten” pozostają od lat 80. ulubionymi chłopcami do bicia przeciwników broni w Ameryce, AK-47 i AR-15 dołączyły do nich dopiero później. Ale o ile wszyscy wiedzą, co to jest kałasz i aer, a uważni Czytelnicy mogą nawet skojarzyć MAC-10 z Ingramem M10 – o tyle TEC-9 pozostawał w naszym kraju enigmą. Aż do dziś. Floryda, skrawek Ameryki najbliżej Kuby, „wyspy jak wulkan gorącej” i w ogóle Karaibów, był na przełomie lat 70. i 80.

Oczywiście z racji tego, że jesteśmy pismem o broni, a nie kulinarnym, ten artykuł nie będzie ani o wiedeńskich cienkich serdelkach, ani o poznańskiej spiralnej drożdżówce z lukrem – tylko o magazynku bębnowym do pistoletu Parabellum. Przekonstruowany przez Georga Lugera pistolet Borchardta C/93 święcił na początku wieku olbrzymie sukcesy jako pierwszy niezawodnie działający wojskowy pistolet samopowtarzalny. Broń ochrzczono Parabellum, od części słynnego zdania rzymskiego stratega Wegecjusza: Si vis pacem, para bellum