Tysiące formacji powstających po przejęciu władzy przez Hitlera i setki tysięcy ich członków z kaburami przy pasie zapowiadały złote żniwa dla producentów nowoczesnych pistoletów kalibru 7,65 mm, nęcąc firmy takie jak Mauser czy Sauer do ich konstruowania. I żniwa były – ale tylko dla lepiej ustosunkowanego Fritza Walthera… Produkcja broni i sporty wyczynowe mają jedną wspólną cechę: liczy się tylko zwycięzca, a ostatnich gryzą psy. Fritz Walther,

Zapytajcie kogo chcecie o niemiecki powojenny peem – a odpowie bez namysłu: „MP5”! Przez lata w RFN popularniejsza była jednak inna konstrukcja, której koniec kojarzy się powszechnie z olimpijską tragedią w Monachium – choć ta wynikła z błędów ludzkich, a nie sprzętowych. Zakłady Walthera zasłynęły w historii pistoletami samopowtarzalnymi PP i P.38, a potem bronią długą na naboje karabinowe – G.43 – i pośrednie – MKb 42(W), pozostając na uboczu niemieckiej szkoły konstrukcyjnej