Generacji, „Arkę Przymierza” między konstrukcją mechanizmów SCAR a ergonomią AR-15. Belgowie z naciskiem podkreślają, że to nie następca SCAR (który dopiero przeszedł kolejną modernizację), tylko co najwyżej odnoga jego drzewa genealogicznego.

Wyobraź sobie, że jesteś wytwórcą, oferującym produkt przewyższający pod każdym względem wyroby konkurencji, ale część potencjalnych klientów kręci nosem i marudzi, bo przez lata (już 63!) przyzwyczaili się do ergonomii tamtego i nie chcą słyszeć o żadnych nowościach. Co robić? Można oczywiście trzymać się swoich racji i powiedzieć klientowi, że jest gupi i ma wszy – ale taka werystyczna strategia może się na dłuższą metę nie sprawdzić, bo się nabywca weźmie obrazi i guzik będzie z interesu. Klient wydaje nie swoje pieniądze i jest rozpuszczony, w dodatku przyzwyczajony do tego, że to on ma zawsze rację. A w dodatku mimo paru wojen tu i tam, akurat w dziedzinie karabinów panuje absolutnie rynek nabywcy. Klient jest królem, więc jak mówi, że podoba mu się twój nowy karabin, tylko weź zrób z nim coś, żeby był taki sam jak ten jego stary rupieć – to może rozsądniej jest jednak posłuchać, i spróbować połączyć stare z nowym, w nadziei na to, że łączysz najlepsze z obu światów (bo żyć z czegoś trzeba). I tak, w dużym skrócie, doszło do powstania Arki, zaprezentowanej publicznie dopiero 2 czerwca tego roku, po czterech latach rozwijania za kulisami.
Wprowadzenie nowego karabinu do oferty FN to nie jest coś, co się zdarza codziennie. Belgijska firma zachowuje się, jakby naśladowała Benię Krzyka z Opowieści odeskich Izaaka Babla („Benia Krzyk – on mówi mało, ale on mówi smacznie”). Ostatni raz belgijska firma przemówiła (wypuściła nowy projekt karabinu) ponad dwadzieścia lat temu: to był SCAR. Dla jasności: Arka zdecydowanie nie jest pomyślana jako następca SCAR (ani nawet jako zamiennik własnej wersji aera firmy FN, czyli FN 15). Stanowi jedynie dodatkową opcję dla klientów przyzwyczajonych do swoich aerów. A nazwa wzięła się od łacińskiej nazwy łuku.

Ilustracje: FN HERSTAL