Za ojczyznę zamka klinowego uważa się – i słusznie – Amerykę, ale nie był to przecież jedyny kontynent, na którym się takie konstrukcję rozwijały. Po Sharpsie z jego patentem z 1848 roku, a przed Browningiem i jego Low Wallem z roku 1885, wielki wkład w rozwój takiej broni wniósł w roku 1870 Anglik, John Farquharson.

Uzyskał on patent brytyjski Nr 3178/70 na własnego pomysłu zamek klinowy – tak nazwano zamek odtylcowy przesuwający się do odryglowania jedynie w płaszczyźnie poprzecznej do osi lufy. Ponieważ zwykle był to kierunek góra-dół, wymyślony jeszcze przez Sharpsa i najłatwiejszy do osiągnięcia przez użycie zawieszonej przegubowo pod bronią dźwigni, po angielsku nosi on nazwę „falling block”, czyli opadający blok. Najczęściej klin zamkowy był unoszony przy ryglowaniu i opadał przy odryglowaniu, a wówczas dźwigniowy wyciąg – o który opierała się przy ładowaniu kryza – wysuwał częściowo łuskę z komory nabojowej, ułatwiając ujęcie jej palcami i wyrzucenie. Późniejsze półautomatyczne artyleryjskie zamki klinowe z bocznym przesuwem klina i wyrzucaniem łuski w najdalszym punkcie odrzutu, były na razie pieśnią odległej przyszłości. Dwa lata po uzyskaniu patentu Farquharson sprzymierzył się z bristolskimi rusznikarzami Georgem Gibbsem, Thomasem Pittem i Williamem Ellisem Metfordem (wybitnym specjalistą od luf, późniejszym pomysłodawcą zarysu bruzd, używanego w karabinach Lee-Metford). Efektem tej współpracy był kolejny patent brytyjski Nr 1952/72 z roku 1872 na karabin z zamkiem klinowym, zaopatrzonym – w przeciwieństwie do współczesnych konstrukcji amerykańskich – w kurek wewnętrzny. Aby jednak strzelec mógł na pierwszy rzut oka (a po ciemku – dotykiem palca) ocenić status ukrytego wewnątrz komory zamkowej kurka, zaopatrzono go w charakterystyczny element: wskaźnik napięcia w postaci metalowej kropli, nasadzonej na oś kurka, której wąski koniec obracał się, szpicem pokazując pozycję kurka. Trzeba trafu, że w tym samym czasie na identyczny pomysł wpadł jednak Alexander Henry z Edynburga, współkonstruktor nowego brytyjskiego karabinu odtylcowego Martini-Henry

Ilustracje: o ile nie zaznaczono inaczej – ©2022 John Rigby & Co.