Noże z rękojeścią wydrążoną, by w uzyskanym w ten sposób pojemniku przechowywać drobne przedmioty przydatne w bytowaniu na łonie natury, nie są niczym nowym. Dziś z marketingową przesadą nazywane „nożami przetrwania”, pojawiły się w już latach 20. ubiegłego wieku jako „noże turystyczne”…

Termin survival (przetrwanie) w znaczeniu, w którym dziś go kojarzymy – jako umiejętność przeżycia w dziczy lub w sytuacjach kryzysowych upowszechnił się dopiero pół wieku później, na przełomie lat 70. i 80., zaś same noże stały się popularne, gdy Hollywood włożył je w ręce ówczesnych bohaterów kina akcji, poczynając oczywiście od Johna Rambo, tytułowej postaci filmu Rambo: Pierwsza krew z roku 1982. Funkcje noży, znane wówczas od lat, rozdmuchane fikcyjnymi wyczynami ekranowych herosów nabrały wymiaru niemalże nadprzyrodzonego, czyniąc ze zwykłego narzędzia ze schowkiem na żyłkę, haczyki i zapałki substytut broni masowego rażenia. W tym cyklu prześledzimy rozwój tych noży od skromnych początków, gdy miały służyć zagubionemu w dziczy turyście do łowienia ryb i drobnych zwierząt w drodze do cywilizacji lub oczekiwaniu na ratowników, aż do narzędzi globalnej kariery, bez których żaden młody człowiek w latach 80. nie wyobrażał sobie ratowania świata i gromienia w pojedynkę niezliczonych hufców okrutnego przeciwnika.

ilustracje: BUSHCRAFTUSA.COM, BLACKSWAN ANTIQUES, WORTH POINT