Armia rosyjska (a nie Specnaz, jak w przypadku kowrowskiego 6P67) przyjmie swój pierwszy od 70 lat karabinek automatyczny nie będący pochodną konstrukcji Kałasznikowa. AM-17 ożywia zarzucony jeszcze w latach 90. projekt MA (Małogabarytnyj Awtomat) Jewgienija Dragunowa. Wrócił on na tapet w roku 2010, ale prace nad nim znów przerywano, aż wreszcie w 2019 roku ruszyły ponownie, od razu dwoma torami: AM-17 (na nabój 5,45 mm × 39 w kraju i 5,56 mm NATO

Miesiąc po powrocie S&W 940 na nabój 9 mm × 19 w ekskluzywnej ofercie firmy dystrybucyjnej Davidson’s mamy następnych „davidsońskich” podróżników w czasie: dwa modele strzelające nabojem .32 H&R Magnum! W latach 80. XX wieku poszukiwano użytecznego do obrony (porównywalnego z .38 Special) naboju kalibru .32, co pozwoliłoby zmieścić 6 nabojów w bębnie rewolweru na szkielecie J. Energetycznie umożliwiał to popularny u Colta nabój .32-20 WCF –

Wzorem wielu policji europejskich przechodzących z peemów kalibru 9 mm na karabinki na naboje pośrednie, także Szwedzi zastanawiają się nad przezbrojeniem swoich sił porządkowych z HK MP5 w Ak24 kalibru 5,56 mm. Argumentami „za” są zarówno upływ terminu wsparcia posprzedażowego przez HK, przy wyraźnej niechęci tego ostatniego do dalszego utrzymywania starszych modeli w produkcji, jak również rosnące zagrożenie ze strony przestępców używających z osłon balistycznych i broni na naboje

Davidson’s, jeden z największych amerykańskich dystrybutorów broni palnej, we współpracy z firmą Smith & Wesson doprowadził do zmartwychwstania jednego z najciekawszych nowych wariantów klasycznych rewolwerów do samoobrony na szkielecie J – modelu 940. Strzelający nabojem 9 mm Parabellum z ładownika typu full-moon, 940 był produkowany w latach 1991–1998, stanowiąc poboczną odmianę Modelu 640, czyli 40 (Centennial) ze stali nierdzewnej na naboje .38 Spl+. Jest to rewolwer z kurkiem